HiMyNameIsTytus

W dniach 4-5 września odbył się Orange Warsaw Festival. Dla mnie festiwal zaczął się i skończył drugiego dnia, więc daruję sobie zmyślanie o pierwszym dniu.

Mówiąc bardzo krótko. Chciałem zobaczyć: N*E*R*D, Skinny Patrini, MGMT. Zobaczyłem: trochę June, trochę Plastic, The Crystal Method, N*E*R*D i kawałeczek MGMT.

June

Nastąpiło pewne zdziwienie kiedy okazało się, że wokalista nie jest Azjatą i mówi po polsku. Oczywiście kolega źle przeszperał internet, ale mniejsza z tym. Najlepiej pamiętam co on zrobił z ustami wydając dziwne dzwięki. Z drugiej strony możliwe, że grał na fujarce, a my jesteśmy ślepi.

Plastic

Kiedy nareszcie znaleźliśmy Young Stage skończył się już koncert Skinny Patrini, a zaczął przygotowywać się zespół Plastic. Szczerze mówiąc jestem mile zaskoczony. Fajna muzyka, fajny głos wokalistki. Miło się słuchało. Niestety po kilku zdjęciach telefonem stwierdziłem, że coś tu nie tak i musieliśmy pójść po aparat opuszczając, niestety, Plastic.

The Crystal Method

Kiedy był już aparat w ręku najbliżej było do Main Stage gdzie grał już Crystal Method. Wbrew presji Matracha nie pchałem się do przodu bo i tak towarzystwo się rozproszy przed Nerdami. Przyznam, że nie podniecają mnie wsytępy live związane z taką muzyką jak Crystal Method. Specjalnych efektów świetlnych nie było, a faceci na ekranach wyglądali na granicy orgazmu, ale odbębnili swoje i poszli.

N*E*R*D

Z tego co wyczytałem w internecie i widziałem na własne oczy to chyba nikt nie mówił źle o tym występie. Szkoda trochę, że trzeba było trochę postać i patrzeć jak idą przygotowania, ale warto było patrząc że byliśmy dosyć blisko sceny. Było naprawdę świetnie. Była zabawa z publiką, latające staniki i majtki i tradycyjne zapraszanie szczęściarzy na scenę (chociaż znając fanki Pharrella to staniki to też norma). Na scenie poskakali też goście z Afromental. Później zaczął padać deszcz, ale szczerze mówiąc dodał tylko frajdy. No i Pharrell odniósł się do pogody – “fuck the rain!”. Jedyne co mnie zastanawia to wokalistka, która pojawiła się razem z zespołem, która dodała trochę innego brzmienia w starszych kawałkach, a w najnowszym “Soldier” brzmiała praktycznie identycznie jak Santigold kiedy pierwszy raz zaśpiewano publicznie ten utwór. No i specyficzny głos i przyjemnie ruszała się na scenie (wiecie o czym mówię). Niespodzianka na plus. Mam trochę minut z tego koncertu, więc nie zostanie zapomniany. Wideo na końcu notki.

MGMT

Podobno największe rozczarowanie festiwalu. Ja tam nie komentuję, bo skoro widziałem cały koncert Nerdów to był jasne, że nie dopcham się na Young Stage, żeby cokolwiek zobaczyć. Postaliśmy z 4 minuty i poszliśmy.

Podobno…

…Calvin Harris i Groove Armanda dali jeszcze dobry występ.

Żałuję…

…że nie wziąłem wcześniej aparatu i nie widziałem dłużej Plastic.

…że nieporadnie patrzyliśmy na mapę i nie wyrobiliśmy się na Skinny Patrini.

Cytat

Na koncercie Plastic jakiś facet czytał coś na słupie i krzyczy “Gdzie są cyyyycki?!”

Ogólnie?

Trochę źle pomyślane o MGMT, bo umieszczenie ich na mniejszej scenie, patrząc na to ile osób chciało ich zobaczyć było bez sensu… Łatwo było zobaczyć kto przyszedł w celu posłuchania muzyki, a kto nawet nie wie kto gra, ale nie widziałem żadnych nieprzyjemnych incydentów.

Za rok może dłużej i z małą opłatą?

Galeria z dnia drugiego

Trochę z Nerdów

Dużo nie zobaczycie, ale myślę, że dźwięk jest dobry – można posłuchać. Niestety w niektórych ciekawych momentach nie pomyślałem żeby nagrywać i może coś znajdę ciekawego na YouTube od innych uczestników koncertu.