Nikogo chyba nie dziwi, że trochę nie pisałem – normalne przecież.
Przez ten czas nie pisania na blogu miałem trochę czasu, więc sprawdziłem fenomen Blip’a co oznacza chyba “Bardzo Lubię Informować Przyjaciół”, w każdym razie sam pomysł niczym się nie różni od Twittera poza jedną dosyć istotną różnicą – Twitter posiada wielu znanych użytkowników z każdej branży kończąc na Barracku Obamie, a Blip? Nie ma nikogo znanego…oczywiście kiedyś może się to zmienić, ale na razie nic na to nie wskazuje.
Taka jest moim zadaniem przewaga pomiędzy tymi serwisami. Blip nie ma sensu bez znajomych, na twitterze można sobie poradzić bez nich, śledząc co piszą osoby, które lubimy, a nawet możemy do nich coś napisać, ale z odpowiedzią różnie bywa 
W każdym razie ja polecam Twittera i jednocześnie zapraszam na mój profil ;D .
Druga część notki będzie dotyczyć Justina Timberlake’a. Nie jestem fanem jego twórczości (poza jednym utworem i featuringami), ale chcę powiedzieć, że mnie mile zaskoczył. Zawsze uważałem go za pewnego rodzaju sztywniaka – może brzmi to absurdalnie, ale po prostu tak uważałem.
Częściowo zmieniłem zdanie pod koniec roku kiedy pojawiła się parodia teledysku Beyonce, a po ostatniej piosence z okazji Dnia Matki w programie Saturday Night Live całkowicie cofam te słowa.
Niżej oba wyczyny.
